Сувдан бир мил ва ундан кўп узоқ бўлиши, беморлик, қаттиқ совуқ, душман ёки йиртқич ҳайвонлар хавфи, чанқоқ хавфи, таомга сув ишлатиш эҳтиёжи, сув олиш асбоби йўқлиги, жаноза ва ийд намозининг ўтиб кетиш хавфи кабилар.

3. Ер жинсидан бўлган пок нарсага таяммум қилиш.

4. Таяммумда масҳ қилиниши лозим бўлган жойларнинг ҳаммасига масҳни етказиш.

5. Масҳни қўлнинг ҳаммаси ёки кўп қисми ила қилиш. Агар икки панжаси билан масҳ қилса, таяммум тўғри бўлмайди.

6. Қўлини таяммум учун урганда кафтларининг ичи билан урмоғи.

7. Шам ва унга ўхшаб терини масҳдан тўсадиган бошқа нарсаларнинг бўлмаслиги.

Таяммумнинг суннатлари:

1. Бошлашда «Бисмиллаҳ»ни айтиш.

2. Икки қўлни ерга урганда кафтларини бироз тутиб турмоқ.

3. Кейин орқа тарафини ҳам тутмоқ.

4. Сўнг қўлини бир-бирига ишқаб чангни кетказиш.

5. Панжаларининг орасини кенг очиш. Чанг кириши учун.

6. Тартиб билан қилиш.

7. Кетма-кет қилиш.

Таяммумнинг макруҳлари:

1. Унинг суннатларидан бирортасини тарк қилиш.

2. Масҳни такрорлаш.

Таяммумни синдирадиган ва ботил қиладиган нарсалар:

1. Аввал ҳам айтилганидек, тоҳаратни синдирадиган нарсаларнинг барчаси таяммумни ҳам синдиради.

Жунубликдан покланиш учун таяммум қилган бўл­са-ю, кейин тоҳарати кетса, кичик нопоклик етади.

2. Таяммум қилишга омил бўлган узрнинг завол бўлиши. Мисол учун, душманнинг қайтиб кетиши, беморнинг тузалиши, совуқнинг йўқолиши кабилар.

3. Сув кўриниб қолиши ёки уни ишлатишга имкон топилиши. Агар таяммум ила намоз ўқиётган шахс сувни кўриб қолса, таяммуми синади.

Тоҳарат қилиш учун сув, таяммум қилиш учун тупроқ топа олмаган киши намозхонга ўхшаб рукуъ ва сужуд қилади. Лекин ният ва қироат қилмайди. Сув ёки тупроққа қодир бўлганида намозни қайта ўқийди.

Икки қўл ва оёғи қирқилган кишининг юзида яраси бўлса, тоҳарат ҳам, таяммум ҳам қилмай намоз ўқийверади.